Ik dacht: het zou fijn zijn als ik af en toe wat tijd voor mezelf zou hebben – een moeder vertelt
Alweer drie jaar geleden kwam ik Buurtgezinnen via social media tegen. Mijn dochter was 3 jaar en mijn toenmalige partner kon door ziekte weinig betekenen in de opvoeding. Ik dacht: het zou fijn zijn als ik af en toe wat tijd voor mezelf zou hebben.
Ik meldde me aan en zo kwam ik in contact met de Buurtgezinnen-coördinator van onze gemeente. Het was een fijn eerste gesprek, waarna zij een passend gezin voor onze dochter ging zoeken met de wensen die wij hadden. Spannend, want wat zou dit ons gaan brengen?
Al snel werden we gekoppeld aan een moeder met een dochter van dezelfde leeftijd. Hoe leuk is dat! En wat bleek? Ze zaten zelfs al bij elkaar op dansles. De klik was er meteen. Het gezin stelde zich open voor mijn dochter en maakte ook voor haar een thuis van hun huis. Al gauw waren er speeldates op de woensdagmiddag. Wanneer ik mijn dochter ophaalde, had ze gegeten en was ze vaak al lekker gedoucht.
De hulp die een gezin biedt, zit voor mij in de kleine dingen. Vrijblijvend spraken we samen af wanneer ik de hulp nodig had om even wat voor mezelf te doen. Twee jaar geleden scheidde de steunmoeder ook en groeiden we steeds meer naar elkaar toe. Haar gezin werd verrijkt met nog een dochter en we werden steeds meer vriendinnen. We doen uitjes met elkaar, zoals naar de dierentuin en de binnenspeeltuin, en de meiden zitten samen op zwemles.
Nog steeds biedt ze haar hulp aan mij. Zo haalt ze mijn dochter op vrijdagmiddag uit school of speelt ze er op zaterdag, zodat ik met vriendinnen eropuit kan. Maar dit jaar gingen we ook samen met onze meiden op vakantie naar Portugal. Twee moeders met drie kids. Elkaars hulp, gezelligheid samen… het was een feestje met elkaar.
Ik ben nog steeds dankbaar voor deze match. Drie jaar geleden hadden we niet kunnen bedenken dat dit zo zou kunnen uitgroeien.
