Het steungezin geeft rust, vertrouwen en perspectief – een vader vertelt
Na zes intensieve jaren van medische trajecten waren wij eindelijk in blije verwachting van onze prachtige dochter. In eerste instantie leek de zwangerschap goed te verlopen.
Maar toen veranderde er veel.
Binnen drie dagen kreeg ik drie hartinfarcten. Ik werd met spoed behandeld, kreeg een stent en er volgde een periode van revalidatie. Pas daarna kon ik er weer volledig zijn voor mijn vrouw en ons ongeboren kind.
Ook bij de geboorte ging het mis.
Ons dochtertje kreeg ernstig zuurstofgebrek dat leidde tot meerdere hersenbloedingen. Ze werd opgenomen op de intensive care voor pasgeborenen. Voor ons begon een onzekere en zware tijd.
Tegelijkertijd zorgen wij ook voor onze ouders, die onder ons wonen. Alles bij elkaar – de medische zorgen, het herstel, het ouderschap en de mantelzorg – maakte deze periode erg intens. We merkten dat extra hulp geen luxe was, maar echt nodig.
Via anderen hoorden we over Buurtgezinnen.
Toch vonden we het lastig om hulp te vragen. We zijn altijd gewend geweest om alles zelf te doen. Kwetsbaar zijn vraagt moed.
Gelukkig kwamen we al snel in contact met een bijzonder warm en betrokken steungezin. De klik was er meteen. Hun aanwezigheid betekent veel voor onze dochter, maar ook voor ons als gezin. Het geeft rust, vertrouwen en perspectief. We zijn daar oprecht dankbaar voor.
In de toekomst hopen wij zelf ook iets voor een ander gezin te kunnen betekenen. Dat is onze wens💚
