‘De familie die ik vroeger miste, heb ik zelf om me heen verzameld’
Daphne Louter weet uit ervaring dat een veilige jeugd niet voor ieder kind vanzelfsprekend is. Ze groeide op met financiële zorgen en een moeder die kampte met een alcoholverslaving. Gelukkig was er haar oma, bij wie ze altijd terechtkon. Inmiddels zet Daphne haar ervaringen in om anderen te helpen. Als energiecoach plus, als vrijwilliger en gewoon als betrokken buurtbewoner. Want één ding heeft het leven haar geleerd: “Je kunt je familie niet uitkiezen, maar je kunt wel zelf mensen om je heen verzamelen die als familie voelen.”
“Ik ben opgegroeid in Noord-Holland. Mijn moeder had een alcoholverslaving en daardoor was het thuis niet altijd een fijne plek. Mijn kinderwagen stond vroeger letterlijk in de kroeg. Ik heb helaas nooit echt een band met mijn moeder kunnen opbouwen. Gelukkig had ik een ontzettend lieve oma. Bij haar kon ik altijd terecht. Mijn oma was eigenlijk mijn moeder. Zij was mijn veilige haven.”
“Ik heb al jong geleerd om voor mezelf op te komen. Toen ik bijna twintig was, verhuisde ik naar Friesland, waar mijn vader woonde. Een paar jaar later werd ik onverwacht moeder. Ik moest behoorlijk hard knokken om een eigen woning voor ons tweetjes te krijgen. Ik zeg weleens: voor mijn vijfentwintigste had ik al meegemaakt waar een ander zijn hele leven over doet.”
“Ik heb jarenlang in de overlevingsstand gestaan en was voor veel dingen afhankelijk van anderen. Maar toch heb ik altijd geprobeerd om zoveel mogelijk zelf de regie over mijn leven te houden. Toen ik een flyer tegenkwam voor een opleiding tot ervaringsdeskundige, wist ik meteen: dit past bij mij. Ik weet hoe het is om met weinig geld rond te moeten komen, maar ook hoe het voelt als hulpverleners al een oordeel over je hebben voordat ze je verhaal kennen. Juist daarom wilde ik mijn ervaringen gebruiken om anderen te helpen.”
‘Mijn zesde zintuig is mijn ‘superkracht’ geworden’
“Via vrijwilligerswerk en verschillende opleidingen kwam ik uiteindelijk bij de gemeente Smallingerland terecht als ervaringsdeskundige armoede. Inmiddels werk ik als energiecoach plus. Ik bezoek inwoners thuis en kijk samen met hen hoe ze energie kunnen besparen. Soms gaat het over praktische zaken als radiatorfolie of een oude koelkast vervangen. Maar door alles wat ik zelf heb meegemaakt, heb ik een soort zesde zintuig ontwikkeld. Ik voel vaak aan wanneer er meer speelt dan iemand vertelt. Daarom vraag ik altijd door. Hoe gaat het eigenlijk met iemand? Wat speelt er thuis? En waar kan ik bij helpen? Ik weet hoe belangrijk het is dat iemand naar je luistert zonder meteen een oordeel te hebben. Dat zesde zintuig is mijn ‘superkracht’ geworden.”
“Ook buiten mijn werk probeer ik zoveel mogelijk voor anderen te betekenen. Ik ben betrokken bij vrijwilligersinitiatieven in de wijk, waarbij we mensen met elkaar in contact brengen en kijken welke ondersteuning er nodig is. Maar ik help net zo lief een buurman met de tuin of laat even iemands hond uit. Dat zit gewoon in me. Mensen vragen weleens of ik ook tijd voor mezelf heb. Natuurlijk! Maar ik kan net zo genieten van iemand helpen als van een avondje alleen op de bank.”
“Eén keer per maand komt er ook een jongen van zestien bij ons thuis logeren. Ik ken hem en zijn ouders via een zorgboerderij en hoorde dat het daar niet goed liep. Omdat ik zelf weet hoe het is als je kind extra ondersteuning nodig heeft, heb ik zijn ouders aangeboden dat hij af en toe bij ons mag komen. Voor zijn ouders betekent dat even wat ruimte. En voor hem is het een plek waar hij alle rust en aandacht krijgt. Dat zijn ontzettend waardevolle momenten.”
“Daarom vind ik het werk van Buurtgezinnen ook zo mooi. Jullie brengen gezinnen met elkaar in contact, zodat kinderen ergens anders een fijne plek hebben en ouders af en toe op adem kunnen komen. Eigenlijk precies wat mijn oma vroeger voor mij betekende. Zij gaf me een veilige plek waar ik mezelf kon zijn. Nu probeer ik op mijn beurt zoiets voor anderen te betekenen.”
“Als ik terugkijk op mijn leven, dan ben ik trots op waar ik nu sta. Ik zeg vaak: “Je familie heb je niet voor het uitkiezen, maar de mensen om je heen wel”. Daarom heb ik door de jaren heen zelf een kring van vrienden, kennissen en buurtgenoten om me heen opgebouwd. Mensen met wie ik me verbonden voel en voor wie ik graag klaarsta. Dat is de familie die ik vroeger zo gemist heb.”’
“En als ik anderen iets mag meegeven, dan is het wel om altijd zelf de regie over je leven te houden. Geef niet zomaar alle touwtjes uit handen. Vaak ben je sterker dan je zelf denkt. En als ik iemand kan helpen om zijn of haar eigen kracht weer terug te vinden, dan doe ik dat met alle liefde.”


